Henri Troyat, geboren als Lev Aslanovitsj Tarasov, vluchtte als kind met zijn Armeens-Russische familie voor de Russische Revolutie en vestigde zich in 1920 in Parijs. Hij groeide uit tot een van de productiefste Franse schrijvers van de twintigste eeuw, met meer dan honderd romans en biografieën, en won al op 27-jarige leeftijd de Prix Goncourt. In 1959 werd hij verkozen tot lid van de Académie Française, waar hij tot zijn dood het langstzittende lid bleef.